Posts Tagged ‘ sonetë ’

Tatczëzna Kaszëbiaków

Mëmka dobrô czej Élefan’òrder
Mëmka lëchô czej strzechòwi chëczë
Ë czej nad renã drãgô pół czwiôrtô
Bez knérã z tob’ą wcyganô Mëma

Mëmka cëzô czej szprejony tôfel
Mëmka hôchnô czej bezswiądny lëdze
Ë czej nôpiarté wałë je cëchô
Ò pich smãtkòwëch łzów wòłô Mëma

Ë czej Arkadie dłëgô je stegna
Mariacczich wieżów czej kùńc wësokô
Ë wej szerokô czej Nibelheim

Ë czej pół lëtra rëchłô jantara
Szczestlëwégò dëm atakù wòlnô
Ë młodëch piersów zabëti szmak

Sonet XIV “Tatczëzna Kaszëbiaków” abò 29.6.11

Na starowiszczu

Wëlażił tuwò z banë, zarô nëkół przed se
dëcht czësto z głowë prosto, stëgną jemù znaną
w trawach jidącą cëchò, krótkò wòdą zlaną
kaczczi ë kôłp płënãłë, dze wiater mëszl’ niese.

Wchôdół w skòczkach w szari las, jaż z òknów wid sã smiół
na pòtkanié rôczony, nie widzół sã dichtich
czasu ju z królewiónką, co w złoce je richtich
głową całą òplotłą, dze ju ji nie miół.

Wlókł sã tej dali krzëwò, stôrô gasa czëła
akcjë pamiãtné strzôłë, miru placu pasã
pòd zômk kòl zdrzącé-chëczë, dze wszëtkò wzała
ë rzekła jidzë të w swiat, do łôwczi nym lasã.

Tam mëszlë zbirac chôdôł, wësnioné wëzérôł
damë zza mòstnych górów, dze w se téż dozérôł.

Sonet XI – “Na starowiszczu” abò 15.1.11

Na nordze (wkùńcu! ;P)

Je na nordze darga chtërnô
Òd praczasów wcyg niezmiennô
Dzys przë wòdze w wiôldżé wse
Jaż pò łebsczé jedze dunë

Braca co w dwa wòjska miele
W swiece biôtkã kaznié lasë
Ë nôstôrszi msze kaszëbsczé
Ë schòwóni dwórczi wëspë

Darga na rok w rok, co lata
Tu scygô z Pòlsczi ë swiata
Turistów lëczbã niezrëchòwóną

Chtëż jim historiã òpòwie
Ò zemi chtëż to rozmieje
Ju dzysô lëdze tégò nie ùmią

Sonet Dzesąti – “Na nordze” abò 16.11.10

This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.