Psôlm 88

Panie Mój Bòże, wòłóm do Ce òb dzéń
Ë żôl zanosziwóm òb noc.
Dopùszczë do Se mòją mòdlëtwã,
Ùczëjë mòje wòłanié.

Mòja dësza nieszczescym wëfùlowónô,
A mòje żëcé corôz kródzy tonie.
Jem zarëchòwóny do mdącëch na schiłkù,
Òstół jem bez mòcë.

Pòmidzë ùmarłima je dlô mie plac,
Czej dlô tich, co ju zeszlë do grobù,
Ò jaczich Të ju wicy so nie przëbôcziwôsz,
Nad jaczima ju nie trzimôsz òpieczi.

Jes wëpchnął mie w nôgłãbszą czelëszcz,
Ë w toniã, ë w przepadlëszcze.
Twój jiwer mie przëgrãdzywô,
Zurzmiłë sã nade mną jegò wałë.

Jes òdsënął mie òd wszëtczich drëchów,
Jes rozskacéł do mie jich òbrzëdzenié.
Jem w sôdzë z jaczi ni mô wińscô,
Mòje slépia môłkną w nieszczescym.

Kòżdégò dnia wòłóm do Ce, Panie,
Rãce do Ce wëcygóm.
Czë zjiscysz cëd dlô ùmiarłich?
Czë cénie wstóną, cobë Cë niesc chwôlbã?

Czë w grobnicach wëchwôlô sã Twòją łaskã,
Twòją wiérnotã tam dze zôgùba?
Czë Twòje cëda je widzec pò smrokù,
A sprawiedlëwòta w krôju zabôczeniô?

A jô wòłóm do Ce, Panie,
Dopùszczë do Se nad renã mòją mòdlëtwã.
Dlôcze mie òdrzëcywôsz, Panie?
Ë chòwôsz swòje lica przede mną?

Òd dzecka przed dwiérzama smiercë,
Jem medlôł ë taszcził Twój ùrzas.
Nade mną przeszłë Twòje jiwerë,
Ë doprowadzyłë mie do zgùbë Twòje grozbë.

Òtocziwają mie wcyg czej wòda,
Òbkrążiwają mie wszëtczé razã.
Jes òdsënął òde mnie wszëtczich drëchów:
Mòjima sostrama òstałë cemnoscë.

Psôlm 88“, abò 6.10.12

  1. No comments yet.

  1. No trackbacks yet.

This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.