Nie spij mòjô Rodnô Zemio

Pòkôżã Ce dze
rozkwitô dzëwi sôd,
strzébrznô noc dërżi
z ùrzasu cemnych wòdów.
To dôlëczi kraj
drãgô je stegna tam,
pùczi rabùsznô
noc je kòlë ni.

(ref.) Nie spi mòjô Rôdnô Zemio
òcknij sã zemio Kaszëbskò!
Òdemknij ju òczë we widze dôleczich gwiôzd!
Z kòmùdnégò nieba w Ce zdrzą
zabëci pòecë, heroje –
lëdze, co swòje żëcé dalë za przińdnotã Twòją.

Blós dwa tam szlachë:
do piekła pierszi jidze,
drëdżi szlach cygnie
dze Norda tuwò je.
Czej bës chcôł nim jic
słëchôj – twòje serce –
òno bëlno wié
jak prowadzëc Ce.

Jô rzeknã Ce ò
snicym chtërne móm.
Ò Kaszëbach dze
cepłé serce je.
Ò szczestlewim kraju,
ò òchòtnich lëdzach,
dze wszëtcë mają
jedurny nen Cél.

Мандри – Не Спи Моя Рідна Земля
dol. 13.4.11

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *