… Ùmiéróm …

Kôżdégò dnia ùmieróm
Ë żdajã na kùńc mãczi
Jidã w wanodze bez żëcé
Pòmalë stąd òdchôdóm

Kôżdégò dnia wëzéróm
Za słuńcã tam dze z bòrów
Cemnégò wiatru zwãk chùchów
Ë psë bez miesąc wëją

Zmetlałi pòmión zwònów
Z zataconégò zômkù
Bez las wcyg szëmë sã niosą
Spiącégò wòjska stãpiów

A jô jem jak nen pòmión
Jak nen stãpień pòmalë…
Czasã czej strzébrznô môłniô le
W mëszlë sã òdrodziwóm

Ùmiéróm” abò 30.11.10

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *