Teskniączkòwi triptik

A czedë sedzã czej pajk
strzód cemny nocë rëmiów
chtërne serca mają wzãtk
wiater cëskô hôchã z dôgą

Ju drëgô, trzecô, czwiôrtô
krewawô chlëda lecy
blós górz je benë zmiarto
nie wszëtkò je dlô lëdzy!

Dôjce lato, snôżi wiodro
niech mdą wanodżi – lóz bie!
ë słuńca pich, ë wiatru zgrzit
a kòle mie chcã – Cebie!

Wcyg sedzã jedurno tu
brzątwienia dalek, weg są
tej chòcbë wiornąc swiatu –
snica nôdzeją, cëszą…

Tej snieniô przëchôdô czas
pragniączczi są kòle mie
ë chòc jidã w głëchi las
zabëti spiéw kòlibie

Tuwò lato, pëszné wiodro
ë móm wanodżi – lóz bie!
ë słuńca pich… ë wiatru zgrzit…
ë nôwôżniszi – Cebie…

Nëkba” abò 4.5.11
Pierszi dzél “Teskniączkòwégò triptikù

Wzdrégôsz sã całã na ùrzëmce mdącë,
Të – córa Ładë, nôwëższi skôrb bògów,
W jantarkach Twòjich przezérô sã słuńce,
A szeptã dłonie lecutkò mną smagôsz.

Jô – młodi Szëmich, w zakôzónym raju,
Rãką rozwiéwóm pich zymkù w twich kniszach,
Drëdżégò chcenié – krëjamnotą nają,
Czasã wzdichniãcé, kù ùszóm cëché – ach!

Blëżi przëcëskóm Cã do se leżącë,
Spòzérôsz na mie nieznónym zdrokã Cë.
Z dołożnotą cała przechôdô môłnio.

Parłãczą sã lëpe w szôlonym tuńcu,
Bënowi lëgòtczi bez dardżi chòdzą.
Sztótowé zabëcé – dérôj ju wiedno!

Procëmnota” abò 5.5.11a
Drëdżi dzél “Teskniączkòwégò triptikù

Le ni mô Mùlka kòl mie –
Wëzéróm jô za Nią òb nocë, òb dnie…
A nie wiém ju sóm co mdze,
Brëkùnk miłotnégò głosu, nót mie – Ce!
Żlë òbarchnã bez resztë –
Dëchë, mòją dëszã z sercã pòniesce!
Wa, drëchòwie w bòlączce,
Mie z nią nad lasama, mie z Nią – pòłączce!

Realnota” abò 5.5.11b
Trzecy dzél “Teskniączkòwégò triptikù

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *