Na wschòdzë

Czëj trzë chójnë stoją razã
Wëdartié òd Mòrza
Zwóne czasã Trzëgardama
Pòlsczima òknama

Pierszi stôri je Stolëcznym
Wòlnym czë Miemiecczim
Lë Òliwa
kòrbią to doch
Ksążąt wcyg je dodóm

W drëdżim copnelë sã Żëdzë
Czëj w daleczi szlë wanodzë
Trzecy nowomódny stoji w’strzódwòjnowi

Dzë té lëdzë co robilë
Òd zaczãtkù Gardë Trzë ne
Wcyg kaszëbskô tam płëneła stegna krwôwi

Sonet Ósmy – “Na wschòdzë” 5.4.10

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *