Lecec

Lecã w rézã
wcyg przed se
widë sã mienią
zmieniwają sã

Le wej nie zdrzã
za sobą, ani na se
czasã na jakąs
szlãfã zez skrą

Miasto zmieniô sã z Miastã
lëdze, môle, gôdczi
a dbło no dzëkùtné
za nima wiedno szlachùje

Jakùż gwësno prawie je
nicht mie tegò nie wezmie
a mòże czasã téż czëjesz
czëjesz, jakùż w rozpale swiat płënie

Dzëkò, rwawò, lecącë
w górã! w dół!
czë tegò chcemë
czë tegò brëkùjemë

Ë nen dzëkùtnik, nen wrëcznik
Jô – sã pôli widzącë
Chòcô cos w banã psiardolnie
Lecã ju, za swiatã nie wzéróm

Lecec” abù 22.6.11

3 thoughts on “Lecec”

  1. A nen dzëkùtnik i/abò nen wrëcznik ceż to je? A szlãfã?
    A jakbe tak jinaczi:
    Lecã w rézã
    wcyg przed se
    mienią sã widë
    zmieniwają…

  2. Drãgò rzeknąc… hmm.. neologizmë? 😉
    Ùżiwóné bez młodëch z Wejrowa 😉 hehe

    szlãfa – to cos taczégò, jak w pòlsczim “laska” czë.. “galerianka”, a pòtoczno téż “szlaufa”
    dzëkùtnik – dzëkùs
    wrëcznik – hm.. wrëk – burak, równak tu je cos jinszégò – spòleznowi wrëk 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *