***

kôłpie we łbie
przëszłë
chcałë cos rzeknąc
abò to jô chcôł co ùczëc
abò to jô béł tim kôłpiã
barżi czôrnym, kò gwiôzdë
spadłë tamti nocë
òsta le cëchô ë cëmnô
ë zôs nicht nie wòłôł
nawetka nicht nick nie gôdôł
leno jaczis mërawi szmer
przëbôcziwôł melodiã
do jaczi słowów téż móm zabëté
kùńc swiata jem leno pòmëslôł

***“, abò 5.12.12

Lëczëdło

rëchùjã słowa
ë sóm na se
dodôwóm wiarë
ti sã pòdzélëlë
a ti rozmnożëlë
Smãtk jima òdejmnął
mòcë òd lëpów
òstało leno lëczëdło
kòl Bielawë
pòd chùjką a w sërcach
wieszczich, co ùmżëc ni mògą

Lëczëdło“, abò 2.12.12
na wdôr J.Drz.

Mùlkù

Pëtóm sã ce
Mùlkù
czë jesz dzysô môsz cząd
rëchtowaniô sã
na rézã do gréńców
najégò strzimaniô
lëchich wiodrów
w tonący hôwindze
naszégò MË?

Czë mòże ni mô MIE?

Mòjé żëcé, jak të żëwò nieżëjesz…

Mùlkù“, abò 1.12.12

pòézjô mô na miono ë twòje nôzwëstkò

na trzech pòlëcach zamknionô
z całégò swiata
kò letkò ją pisac
le pòdac kòmù drãgò
ùmiérô za żëcô
żëje pò smiercë
swiat mô na nią swòjã szmakã

ë nie nalézesz wëstrzód ni drëcha

pòwieszta sã ùsôdcowie
nalézą waj strzód nekrozbiérków
w piekle dlô sómzabijôczów pòézjë
pòjiscymë sã przë ògnisti ambrozjë wëcmanim
w jednym gróbkù pòéticczi òrgie
pòd jednyma widłama
tegò co na swiat sélô ji nielëdanié

pòézjô mô na miono ë twòje nôzwëstkò“, abò 21.11.12

Pòwiéw Wenë 2012 – wëapartnienié

Dzysô dostôł jem wëapartnienié w latosym (wejrowsczim) Pòwiéwie Wenë.
Dlô mie bëła to trzecô próba w nym kònkùrsu.
Dwa lata dowslôdë do Krézowi ë Gardowi Biblioteczi m. Aleksãdra Majkòwsczégò we Wejrowie, jakô òd sétmë lat òrganizëje nen kònkùrs, wësłôł jem krótëchną pòwiôstkã “Ùbëtk“, za co dostôł jem III nôdgrodã w kategòrie prozë dlô dozdrzëniałëch. Témą tamtégò kònkùrsu bëła parola: “Słowianie, my lubim sielanki“. Łoni – “To się mogło zdarzyć tylko w Wejherowie“, na co zgłoszëł jem 3 wiérzte, m.jin. wiérztã “Małògardowô ballada“. Wiérztë òstałë wëapartnioné dodôwkòwą nôdgrodą wiceprzédnika KP-Z, w kategòrie pòézjô dlô dozdrzëniałëch.
Latos wnëtka 60. sztëk lëdzy, co wësłelë swòje dokôze na VII Pòwiéw Wenë, próbòwało òdpòwiedzec na parolã: “Navigare necesse est“. Tak téż jem spróbòwôł ë do biblioteczi zgłoszëł jesz niepùblikòwóną donëchczôs pòwiôstkã “29. rujana“, za co dostôł jem wëapartnienié ë nôdgrodã szpecjalną przédnika KP-Z: czerwióny róbzak firmë Lotos [òstół z Diktanda?], dwie platczi z kaszëbsczima bôjkama (jaczich móm terô ju razã 8) ë platkã “Młodi dlô Gduńska” [platczi ne szło darmôkã dostac w slôdnëch numrach Pòmeranie], a téż ksążczi: “Dramë Zëchtë” [ju 3. na mòji pòlëcë], “Zrzeszóny w dejë” [téż ju 3. na mòji pòlëcë – wierã mòckò chcą mie dejã zmienic ;)], “Antologiô kaszëbsczi dramë” [2. w mòjim zbiérkù knégów], “Jãzëk kaszëbsczi dlô kòżdégò – B. Ùgòwsczi” [téż ju 3. w mòji jizbie…], a dodôwkòwò, na zëmã ë nié blós, na spódkù czerwiónégò róbzaka nalôzł jem KP-Ztowską szalã “Kaszëbë”.
Co cekawé na wszëtczich trzech kònkùrsach òstôł jem przedstôwióny jakno Mateusz Meyer z Luzina. Jak bez całé żëcé, tak do dzysô nick z Lëzënã ni móm pòspólnégò, a w swòjëch pòdôwkach napisół jem richtich skądka jô jem… Në ale czasã lëdze wiedzą lepi.
Terô żdajã na pòkònkùrsową pùblikacjã “Pòwiéw Wenë 2012”, dze baro rôd zazdrzã na dokôzë dobiwców… Mòże jesz sã czegò nôùczã dzãka témù ë w przińdnëch latach napiszã lepi.

Na dzys dzéń przëchôdô le jednô refleksjô: to sã nié lónëje pisac pò kaszëbskù na taczé kònkùrsë…

29. rujana

Pioter òbùdzëł sã czej smrok jesz nie pòzwòliwôł na spòkójné chòdzenié pò jizbie. Wstôwającë z wëra, spòzdrzôł na zédżér, jaczégò wiôlgô wskôzówka prawie co wskòczëła na plac z numrã 12. Bëła czwiôrtô nad renã. Chłop wstôł z wëra. Czuł, jak rosce w nim chãc na jigrë. Pòdchôdającë do òkna miôł starã jic jak nôcëszi, cobë nie zbùdzëc Wiolettë. Za òknã swiecëłë lampë gardu, jaczé roswietliwałë Galeriã na Przimòrzim. Widnik zasłoniwôł nôdłëgszi z walofców Eùropë. Padôł dészcz.
Chłop òbezdrzôł sã w starnã wëra na jaczim leża rozeblokłô Wioletta.
– Jes mòjim nôwikszim szczescym – ùsmiéchnął sã. – Chto bë pòmëslôł, że to ju miesąc pò najim zdënkù…
Nymò, że to prawie bez robòtã Wiolettë nie dożdelë sã za jich “miodnym miesącã”, ni miôł ji tegò za złé, a chcôł, żebë nen slôdny dzéń tradicyjnégò fejrowaniô òżenkù béł dlô ni òsoblëwie ùdóny.
– Spi Mùlkù… – cëchò szepnął w ji starnã.
Na zemi nalôzł swòją bielëznã ë wcygnął ją na se. Zôs w cëszë pòszedł do kùchnie, dze pòd sómim òknã stoja lodownica. Wëcygnął z ni zëmną pepsi. Napił sã, cobë përznã òchłonąc. Rozpôlenié spadło. Zôs spôł.

* * *

Piotra zbùdzëło cknienié cepłégò lasu òb lato. Òdemknął òczë. W nym sztóce włosë Wiolettë zakrëłë wid, a òn pòczëł ji słodczé lëpë na swòji gãbie.
– Wszystkiego najlepszego! – rozsmiałë sã ji òczë. Chłop spòzdrzôł zaspóny na nią.
– Wszystkiego najlepszego, Kochana. – przëcësnął ją do se. – Ale miałem piękny sen…
– No opowiadaj, co ci się śniło? – spëtała ju leżącë przë nim. Ji piersë òbcérałë sã ò jegò brzëch.
– Że w końcu dorobiliśmy się gromadki dzieci i pięknego domku pod lasem na Kaszubach. – rzeknął ju barżi òżëwióny Pioter, òdwrócywającë sã nad Wiolettã ë kùszkającë ją pò szëji.
– Oj przestań już! Wiesz, że muszę się zbierać, bo spóźnię się do pracy!
– Ale ta chwila cię nie zbawi… – nie pòddôwôł sã.
– Oj… No już. – wëskòczëła z wëra smiejącë sã z mùnie, jaką robił wcyg proszący chłop. – Poczekaj z tym do wieczora.
– Trzymam cię za słowo, piękna! – ùsmiechnął sã do ni, wzérającë jak pòdnoszi ze zemi swòje ruchna ë sznëkrëje za jinyma pò szafach w jizbie.
Pioter miôł jesz dwie gòdznë zanim mùszôł sã zbiérac do robòtë. Ani sã òbezdrzôł jak Wioletta bëła przëszëkòwónô ë wëchôda z jich chëczë.
– Miłej pracy Kochana.
– Wzajemnie! – pòdeszła do niegò ë kùszna gò na òddzekòwanié. – Kocham cię.
– I ja ciebie kocham.
Wëszła. Chłop leżôł jesz we wërze ë rozmëslôł nad dzysdniowim wieczorã. Ju w ùszłim tidzeniu zdążëł òbsztëlowac dlô nich dwa place w Mestwinie. To prawie tam sã pòznelë, tam téż sã ji òswiôdcził łońsczégò rokù. Môłô wieczerza, spacér nad Mòtławą ë wino doma – miałë bëc kluczã do szczestlëwégò skùńczeniô “miodnëch” trzëdzescë dniów pò jejich slëbie.
– Na sóm kùńc przeńdzemë ju do naszégò niewiôldżégò wëra – brzątwił, ùsmiéwającë sã do se w mëslach.
Wstôł z wëra ë pòszedł sã wëszlapac pòd prisznicã. Òpòrządzëł w jizbie dze mielë łóżkò, zdrzélnik ë stół kòl òknów. Òdemknął dwiérze na balkón, cobë wpùszcëc swiéżégò lëftu do chëczë. Zazdrzôł jesz do jizbë w jaczi mielë pòspólny plac do robòtë kòl kòmpùtra ë trzimelë swòje ksążczi na pòlëcach. Wëcygnął ze sztrómù róter òd jinternétë. Spòzdrzôł na zédżér, jesz béł czas. Zjôdł pôrã klapsztulów, pòzamëkôł òkna ë òblôkł sã do wińscô. Sprôwdzëł czë mô kluczë òd aùtóła, telefón, papiórë.
– Wszëtkò? – spëtôł sóm se. – Wszëtkò. – òdpòwiedzôł wëchôdającë z chëczë.

* * *

– I jak tam robota Mulku? 😉 – wësłół smsa czej ju dojachôł do radnicë, w jaczi robił. Pioter béł sparłãczony z promòcją gardu, w jaczi miôł starã ò pòkazywanié kùlturë rozmajitëch nôrodów żëjącëch kòl wpłiwù Wisłë do Bôłtu.
– Dzysô mùszã sprôwdzëc czë są ju rozeszłé wszëtczé biljetë z ZKMù z jinstukcjama w rozmajitëch jãzëkach… A jesz je sprawa nech tôflów na aùtółë z kaszëbsczim nôdpisã… – mëslôł nad warkòwima sprawama pò sadnienim w swòji robòcy jizbie. W radnicë robił ju drëdżi rok. Rëchli, òb czas sztudérowaniégò béł tuwò na stażim.
Pioter zajimôł sã zbiéranim wiadłów ò wszëtczim, cëż dzeje sã w miesce ë je sparłãczoné z kùlturą. Wiadła taczé rozsyłół do rozmajitëch placów, midzë jinszima do gazétników a téż do ceńtrów kùlturë, cobë tamti jinfòrmòwelë ò tim mieszkéńców ë swiat. W wòlnym czasu sprôwdzywôł swòje starnë na spòlëznowëch pòrtalach. Wcyg miôł włączoné môleznowé radio.
– Tragiczny wypadek w centrum miasta. 29 osób nie żyje, 10 jest w stanie krytycznym. – ùczëł głos dochôdający z radia.
– Jenëseja, cëż sã stało…- òprzestôł mëslec ò robòce ë skònceńtrowôł sã na słëchanim wiadła.
– 29 osób zginęło w tragicznym wypadku drogowym w centrum miasta. W godzinach porannych na skrzyżowaniu ul. Mickiewicza z Aleją Legionów doszło do zderzenia tramwaju z cysterną przewożącą benzynę. Ze wstępnych ustaleń policji wynika, iż powodem wypadku był niesprawny układ hamulcowy cysterny, która uderzyła w bok tramwaju. W wyniku uderzenia zapłonęła kabina pojazdu, a ogień przeniósł się na cysternę. Jak poinformowali nas strażacy z Wojewódzkiej Komendy Straży Pożarnej, ogień strawił zbiornik, po czym nastąpił wybuch, który ostatecznie przyczynił się do śmierci 29 pasażerów tramwaju, uwięzionych w pojeździe. W wyniku wybuchu cysterny 10 osób znajdujących się w pobliżu miejsca wypadku odniosło poważne obrażenia. Stan poszkodowanych jest krytyczny, a nad ich życiem czuwają lekarze ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Pomorskiego Centrum Traumatologicznego. W tramwaju linii numer 8 znajdowały się także dzieci, które były w drodze do szkół.

* * *

W mieszkanim Piotra ë Wiolettë bëło ju cemno. Do chëczë wszedł chłop. Stanął w môlu stôwiającë ledwò dwa kroczi wprzódk òd pargù. Z jegò rãków wëlecałë klucze òd chëczë, kòmórkòwi telefón ë aktówka. Chłop bezkraftno spôdł na kòlana ë òpiérającë sã rãkama ò scanã zniżiwôł sã do pòdłodżi. Pò licach lecałë łzë. Sóm nie wiedzôł ò czim òb nen czas mëslôł, ani kùli czasu tak klãczôł. Czëł leno niezrozmiałą cëszã, felënk jednégò, co zdôwa sã bëc wszëtczim. Kù reszce rësził w czerënkù przédny jizbë, z zamknionyma òczama, nie wzérającë na wszëtkò co przëbôcziwało mù blós ò jednym. Ò ni. Czej ju doszedł na sztërzëch w òkòlé wëra, nalôzł kùnôszk mòcë, cobë wlézc na łóżkò ë legnąc sã bez chãcë do niczégò. Za òknama ùczëł szëm wiatru. W nym sztóce przëbôczëło sã mù prawie to, w cëż przódë wierzëlë rëbôcë.
– Czë to mòże bëc prôwda? – zaczął sã zamësliwac wzérającë na biôłi sufit. – Czë pò prôwdze, czej òdchôdómë, tej jidzemë w niekùńczącą sã wanogã, w nôbarżi krëjamné starnë wszëtczich nieznónëch wòdów?
Zdôwa mù sã, że żeglëje pò mòrzim we wëstrzódkù nocë, że leżi w bôce ë ni mòże sã nawetka letkò zrëszëc, bò bôt sã chilnie, a tej wëpôdnie prosto w cemną wòdã. Ë tedë ùczëł głos jakbë midzë szëmã wòdë a wiatru.
– Jeżlë chcész żebë żëła, wëskòczë z negò bôta…
Chłop òdemknął òczë. Stojôł nad wërã trzëmającë przëcësniony do lewi rãczi nóż. Ni mëslącë nad tim cëż robi, pòcygnął òstrim kùńcã w górã rãczi. Pôdł na wëro. Pòd rãką pòczëł cepłą wòdã ë cknienié solë w lëfce. Wëro zôs sã kòlibało.

* * *

Pioter òbùdzëł sã czej smrok jesz nie pòzwòliwôł na spòkójné chòdzenié pò jizbie. Wstôwającë z wëra, spòzdrzôł na zédżér, jaczégò wiôlgô wskôzówka prawie co wskòczëła na plac z numrã 12. Bëła czwiôrtô nad renã. Chłop wstôł z wëra. Czuł, jak rosce w nim chãc na jigrë. Pòdchôdającë do òkna miôł starã jic jak nôcëszi, cobë nie zbùdzëc Wiolettë. Za òknã swiecëłë lampë gardu, jaczé roswietliwałë Galeriã na Przimòrzim. Widnik zasłoniwôł nôdłëgszi z walofców Eùropë. Na bezkòmùdnym niebie bëło widzec pôrã gwiôzdów.
Chłop òbezdrzôł sã w starnã wëra, jakbë ò czims so przëbôcziwającë. Na wërze leża rozeblokłô Wioletta. Wzéra na niegò zelonyma slépiama, zachãcywającë do te, żebë do ni przëszedł.
Pioter wszedł na wëro, pòchiliwającë sã na sztërzëch nad białką. Wioletta ùsmiéchna sã do niegò. Zôczął ją kùszkac. Ni mëslôł ju ò niczim.

————————–
29. rujana
Pòwiéw Wenë 2012 – wëapartnienié

z nieznóny pòeticzi (II)

    Wiersz rankiem napisany, nakarmiony nocą,
    Czyż może nie być kobietą?

czerwióny wid
cygnący ùpadającëch
z niedospaniô
za òknã dôka ë jidzë zëma
naskòczë na mie swòją czerwiónoscą
wińdã zapôlëc
gwiôzdë pòd deką
môłich dbałotów
nigle òdfiurną w kłąbie dëmù
ë niedowiérnotë
jaczé pòòstawia
ju nié òna
nié na dzéwcza
nié na wiérzta
leno wid
mòjich smroków ë
nieprzeżëtëch dniów
wińdã z niebôcznoscą
rëchùjącë że mdzesz
przëòbiecôł jes bëc

z nieznóny pòeticzi (II)“, abò 20.11.12

jô dobëti

chcesz miłotë
ë cë ją dôwóm,
chòcô czasã mie zastanôwiô…

chcesz wòlnotë,
téż nie òdmôwióm,
ju z pierszégò do ce wëchôdô.

nie chcesz niczégò
jem sztël! rozmiejã!
nie dzëwi czej skùńczi sã tesknienié,

kò smrok mie czedës wezmie.
le czej òb czas spikù głëchò zawòłóm
ju mdã w òbjimiãcach nocë…

chcesz
ë cë dôwóm,
chòcô czasã mie zastanôwiô…

jô dobëti“, abò 6.11.12

Kaszëbą bëc

Donald Kaszëbą chce bëc,
Swiãti Pioter Kaszëbą chcôł bëc,
Móm czëté, że Madona téż chce
Jak Kòpernik Kaszëbką bëc.

Papiéż Kaszëbą chce bëc,
Józwa Stalin Kaszëbą chcôł bëc,
Móm czëté, że Jack Sparrow téż chce
Jak Kòcewiôk Kaszëbą bëc.

Ksãżëc Kaszëbą chce bëc,
Z kòsą Mòra Kaszëbką chca bëc,
Móm czëté, że Kùń Derdë téż chce
Jak É. Schteinbach Kaszëbką bëc.

Tëli je bëlnëch nôrodów,
Le kòżden cygnie do naju,
Wcyg nie wiém dlôcze tak je!
Në dlôcze, dlôcze? Żdómë na waju!

Kaszëbą bëc“, abò 23.10.12

***

a co bë ce barżi mierzëło
mëslë jinëch ò mie
czë mòje ò jinëch

a co mie

***“, abò 20.10.12

This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.