Archive for the ‘ Jinspirowóné ’ Category

Kaszëbą bëc

Donald Kaszëbą chce bëc,
Swiãti Pioter Kaszëbą chcôł bëc,
Móm czëté, że Madona téż chce
Jak Kòpernik Kaszëbką bëc.

Papiéż Kaszëbą chce bëc,
Józwa Stalin Kaszëbą chcôł bëc,
Móm czëté, że Jack Sparrow téż chce
Jak Kòcewiôk Kaszëbą bëc.

Ksãżëc Kaszëbą chce bëc,
Z kòsą Mòra Kaszëbką chca bëc,
Móm czëté, że Kùń Derdë téż chce
Jak É. Schteinbach Kaszëbką bëc.

Tëli je bëlnëch nôrodów,
Le kòżden cygnie do naju,
Wcyg nie wiém dlôcze tak je!
Në dlôcze, dlôcze? Żdómë na waju!

Kaszëbą bëc“, abò 23.10.12

Psôlm 88

Panie Mój Bòże, wòłóm do Ce òb dzéń
Ë żôl zanosziwóm òb noc.
Dopùszczë do Se mòją mòdlëtwã,
Ùczëjë mòje wòłanié.

Mòja dësza nieszczescym wëfùlowónô,
A mòje żëcé corôz kródzy tonie.
Jem zarëchòwóny do mdącëch na schiłkù,
Òstół jem bez mòcë.

Pòmidzë ùmarłima je dlô mie plac,
Czej dlô tich, co ju zeszlë do grobù,
Ò jaczich Të ju wicy so nie przëbôcziwôsz,
Nad jaczima ju nie trzimôsz òpieczi.

Jes wëpchnął mie w nôgłãbszą czelëszcz,
Ë w toniã, ë w przepadlëszcze.
Twój jiwer mie przëgrãdzywô,
Zurzmiłë sã nade mną jegò wałë.

Jes òdsënął mie òd wszëtczich drëchów,
Jes rozskacéł do mie jich òbrzëdzenié.
Jem w sôdzë z jaczi ni mô wińscô,
Mòje slépia môłkną w nieszczescym.

Kòżdégò dnia wòłóm do Ce, Panie,
Rãce do Ce wëcygóm.
Czë zjiscysz cëd dlô ùmiarłich?
Czë cénie wstóną, cobë Cë niesc chwôlbã?

Czë w grobnicach wëchwôlô sã Twòją łaskã,
Twòją wiérnotã tam dze zôgùba?
Czë Twòje cëda je widzec pò smrokù,
A sprawiedlëwòta w krôju zabôczeniô?

A jô wòłóm do Ce, Panie,
Dopùszczë do Se nad renã mòją mòdlëtwã.
Dlôcze mie òdrzëcywôsz, Panie?
Ë chòwôsz swòje lica przede mną?

Òd dzecka przed dwiérzama smiercë,
Jem medlôł ë taszcził Twój ùrzas.
Nade mną przeszłë Twòje jiwerë,
Ë doprowadzyłë mie do zgùbë Twòje grozbë.

Òtocziwają mie wcyg czej wòda,
Òbkrążiwają mie wszëtczé razã.
Jes òdsënął òde mnie wszëtczich drëchów:
Mòjima sostrama òstałë cemnoscë.

Psôlm 88“, abò 6.10.12

gardina

Truth. Truth is like, like a blanket that always leaves your feet cold.
Andersonów Todd

wëskòczë bez òkno
òrindżi z gardinsztilë krëją cë swiat
kò mają czim
doch mają swój plac
równak dze jesmë
w zełżony jizbie
jaczi gardina nie dowô prôwdë
czasã spòzdrzimë za nią
ë jaż strach òdemknąc rótë
pòj w rëmiã midzë òknã a gardiną
cobë spôdła przësłona
niech spôdną òrindżi
zôs òdemknita òkno
wòlnotë ë prôwdë tam wiater
ë wińdzeta bùten
cobë zôczątk żëcémù dac
chcemë le wëssôc do nocë kòżdégò dnia

gardina“, abò 11.4.12

a të séj

séj, céń séj
a tej zaséw słuńca zbiérz
twój mdze céń, a téj séj
òblëcz w miesąc céń
twój mdze céń, a tej sej
të téż cénia mdzesz

a të séj“, abò 3.4.12

Jiwer dzecka

Co dzéń jô witajã szkòłową chëcz
Z ksążkama w rubzakù jak kôże zwëcz.
Szkólny, czej pòcznie mie pëtac,
Z kaszëbska pisac ë czëtac –
Wszëtkò to mògã! – téż gadac
Ë z dzejów naszich pòwiadac.

Drãgò, le czemù? Jô nie wiém.
Le co mie dzywno to pòwiém:
Szkólny nóm wszëtkò pòwiôdô,
Naszëznë blós nie wëkłôdô –
Gwës nie wié cëż cëkawi dzecë,
Cëż dzysô dzeje sã w swiecë.
Co dzéń jô witajã szkòłową chëcz,
Le gbùrzeznë nie chcã – takô to rzecz.

Jiwer dzecka” abò 13.12.11

Spiéwa kòmùdnégò mòrza

Czwiôrtô do pôłnia
Mòże Grzenk przińdze
Mòże mie òbijmiesz

Dlôcze Ce ni mô prawie tu kòle mie?
Dlôcze gôdómë do se wiérztama?
Czedë tak spiéwóm – òdjimk Twój òbzéróm
Czej to ùczëjesz – mdã dalek ju stądk

Dlôcze jô nie spiã – chòc czwiôrtô do pôłnia?
Ë klatów Twòjich wëzéróm za szmakã?
Chòc tu ni mô cepła Twëch slépiów
Òstôł blós kam zabróny zez sztrądë
Czôrné bògactwò

Spiéwóma nótã kòmùdnégò mòrza
Le cëchò cobë blós ma to ùczëła
Jesz jedno bùtla ùsmiercy nen felënk
Slôdnégò czasu co zapôdł razã z nama

Ju pół do piąty…

Jantru farwa – na magicznô sprawa
Twój òbrôzk sóm so malëje
Jaż mòżna gò pòczëc
Za òknã téż tak spiéwie
Szëmich z Kalwarijsczi

A do te pòmión negò czasu
Nen z pilëcczi sztrądë
Cygnie so czej szperkòwé
Abò gdińsczi kùsë
Nigdze so nie wëbiérô

Ju piątô
Mòże Grzenk przińdze
Mòże mie òbjimiesz

Spiéwa kòmùdnégò mòrza” abò 12.7.11
(zaz SDM)

Cësza

A równak pò naju mdze zaòstanim
czas, co przëstônie na sztótów pôrã,
zlózowac lica wcygòwim zełganim,
ë mir nama dô, czej wëbrëkùjëmë sã mirã.

A równak pò naju cos zaòstac mô
… co wierã mdze nowima nama.
A równak pò naju zabëc niedac mô
chòcô na cësza – wërzënanô nyma słowama.

Cësza‘ abò 12.6.11

Stegna na Hél

Prosto żëjąc, wòlnym mdąc
W turã jachac w jedną starnã blós
Ni móm tôczlów – òstôw mie
Biorã z letkòscą jô wszëtkò doch
Bez òrãdze, rëmów téż
Ni ma nick cëż jô robic chcã
Lecąc w dół, na sóm spùtk
Drësze mdą wierã za mną téż

Jô jem na stegnie na Hél
Jem na stegnie na Hél
Stegnie na Hél
Jô jem na stegnie na Hél

Stopów ‘żódnëch, w przódk lecã
Bëlno wiém – nicht nie strzimô mie
Jak kòło – wszëtkò krãcã
Bëlno wiém – nich nie zjiscy mie
Dolebóg – płac za mie
Playôj z nama dzëczi rock
Matinkò – wzérôj że
Jem na swiãti dardze – je pòkrok

Jô jem na stegnie na Hél
Stegnie na Hél
Jô jem na stegnie na Hél
Stegnie na Hél
Òstôw mie

Ë jô lecã w dół, wcyg na sóm spùtk
Jem na stegnie na Hél

Stegna na Hél‘ abò 8.6.11


To bëło mòje

Dzysô, czej kùńc ju je
A jô jem na binie òstatny
Drëchù, rzeknã prosto,
Kùńczã sprawã, chtërny jem gwësny.
Jem béł całą mòcą,
Ë wanożił pò kòżdi dardze.
Le co nôwôżniszé –
To bëło mòje!

Żôle, jem miôł pôrã,
Le za mało, żebë pamiãtac.
Robił, co jem miôł robic
Nie wzérôł czë to jidze zdzejac.
Planë na kòżdi dzéń,
Na kòżdi krok wiedno bëłë.
Le co, co nôwôżniszé –
To bëło mòje!

Wej, béł téż czas, wiém, że to wiész,
Czej so brało wicy niż zezgrzész
Bò czedë przëszedł jesz gòrszi cząd
Tej miôł jem kraft bë jesz dotąd
Stojec prosto, ze łbã do górë
To bëło mòje!

Kòchôł, smiôł ë płakôł
Spełniwôł sã, abò zatracôł…
A dzys, czej łzë przeschłë,
Z ùsmiéwkã zdrzã w to co jem miôł…
Mëszląc: Jem robił to –
Ë rzeknąc tej – Ni móm sromòtë,
Bò nié, jem ni miôł ji,
To bëło mòje!

Bò czëm je czołwiek ë cëż òn mô?
Żlë nie sobą – tej nick ni mô!
Wiedno trza rzec, cëż sã czëje
A nie gôdac – wszëtkò graje!
Terô ju wiém, brôł jem kawel,
To bëło mòje!
To bëło mòje…

za: P. Anka, F. Sinatra (My Way)
29.5.11

Nie spij mòjô Rodnô Zemio

Pòkôżã Ce dze
rozkwitô dzëwi sôd,
strzébrznô noc dërżi
z ùrzasu cemnych wòdów.
To dôlëczi kraj
drãgô je stegna tam,
pùczi rabùsznô
noc je kòlë ni.

(ref.) Nie spi mòjô Rôdnô Zemio
òcknij sã zemio Kaszëbskò!
Òdemknij ju òczë we widze dôleczich gwiôzd!
Z kòmùdnégò nieba w Ce zdrzą
zabëci pòecë, heroje –
lëdze, co swòje żëcé dalë za przińdnotã Twòją.

Blós dwa tam szlachë:
do piekła pierszi jidze,
drëdżi szlach cygnie
dze Norda tuwò je.
Czej bës chcôł nim jic
słëchôj – twòje serce –
òno bëlno wié
jak prowadzëc Ce.

Jô rzeknã Ce ò
snicym chtërne móm.
Ò Kaszëbach dze
cepłé serce je.
Ò szczestlewim kraju,
ò òchòtnich lëdzach,
dze wszëtcë mają
jedurny nen Cél.

Мандри – Не Спи Моя Рідна Земля
dol. 13.4.11

This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.