Category Archives: Sonetë

W lese na jeseń

Wczësno wstało dzysô słuńce
Jesz peżinkã cepła daje
Jidą lëdze lesną drëgą
W peperlisczi

W kòło farwnëch nad głëwama
Całi kòpa lësców wisy
Ne zeloné ne czerwòné
A ne żółté

Za drzewama smieją sã trzë Krôsniãta
Jaczi żmija jesz sã grzeje na kamie
Pòchowałë grzëbë przed lëdzama w jamie

Nie szedł Léònk na kùńc lasa samemù
Bò tam Pùrtki skarbë miałë biédotë
Pòzbieroné restczi z kaszëbsczi bëlnotë

Sonet Piąti – “W lese na jeseń” 3.3.10

Òb lato

Słuńce grzeje niemòżlëwô
Cepłi zëmia wòda niebò
Wszãdzë w kòło lëdze leżą
Plińcã we trawie

Sëdzô w cëniu pòd drzewama
Człòwiek kòlë cëpłi wòde
Mëszli w dëszë – czë w jezorze
Lepij bãdze mie

A jak sëdzô tam ùkazka
Abò wòdnik jaczi gòrszi
Jesz mie topielc na dno wòde wezmie ze sobã

Lepij w lese sedzec bãdze
We zelonéj chëcze swòji
W taczi ùpał nawetk Stolem plińcã leżi doch


Sonet Czwôrti – “Òb lato” 27.2.10

Zymkòwô Łąka

Lecy chmùrã w kształce Grifa
Biôła niczëm pòlsczi Òrzeł
Patrzi jednim złotim slépiã
Na bògati farwów mòrze

Wszãdze w kòło żëcô jidzë
Pò zeloni trawie w górã
Czëc je z bòku strużkã cëchą
Pszczołë bzëczą nad kwiatama

Na nômieszim mòdrim kwiatkù
Sedzôł kònik z piesnią taką
Cyk-cyk-cyk przëszła na kaszëbsczi łączi zwiësna

Wszëtkò kòchô sã w zeleni
Cyk-cyk-cyk w ùszach szëmi

Smãtk piesniã słëchôł w niezabôtce sã zakòchôł

Sonet Trzecy – “Zymkòwi Łąka” – 26.2.10

Kòl Mòrza zëmą

Słùńce skrëło sã przed nama
Ni mô gò dzysô na górze
Z chmùrów lecy sniég do zëmi
I na sztrądzë òsada

Ni mô lëdzy dzysô tuwò
Maszëperia w chëczach sedzy
Lë blós Mòrze szëmi w kòło
Dalek słëchac wiater dmië

Jidzë mòstã człek samòtni
Rzëcô ptôchom brutu garscë
Jidzë tãdka midzë czasã pò zamiarzłim mòscë

Dze sã schòwôł na lińcuchù
Wãgòrz w Mòrzu całim znôni?
Jidzë z człekã za pazuchã pò zamiarzłim mòscë

Sonet Drëdżi – “Kòl Mòrza zëmą” 25.2.10

Na Kaszëbach

Witôjże wanożnikù ze swiata
Witôjże na Kaszëbach
Skądka jidzesz
Dze je nen môl chternégò Të szëkôsz dziéń całi

Sadniżë z nama tuwò kòl naji
Sadniżë na Kaszëbach
Wziérôj wkòło
Widzisz nen krôj przepëszni dzelony walama

A widzisz Të słuneszkò przezłoti
Co wësok swiécy nad nama
A wòdã w mòrzu jezorach i strëgach ògrzewô

Widzisz łączi ë lase zeloné
Ë mòdri niebò ë kwiôtë?

– Jo, òdnalôzł jô môl nen tuwò, na Kaszëbach.

Sonet Pierszi – “Na Kaszëbach” 24.2.10