Swiąda swòji beznôdzejnotë pògłãbionô beznôdzejnotą ti swiądë – z cëklu “niewësłóné smsë, nienôgróné pòsignalné wiadła”.
– Cëż czëc?
– Nick.
– Doch czëjã… Cëż sã stało?
– Nick.
– Nie rzeczesz mie?
– Ale czegò? Kò nick sã nie stało…
– Ale czëjã, że jo… Cëż sã dzeje?
– Nick. Móm czësto gòrszi dzéń.
– Ë nick mie nie rzekniesz?
– Nié. Wëbôcz.
/- Tej za czim móm Cë dowalac òd se czej nie chcesz mie nick gadac?/
– Jes złi?
– Nié. Kò nick sã nie stało…
– Dzãkùjã.
/- Wej taczi ze mie drëch, chtërnymù nick nie chcesz rzeknąc…/
– A co ù Ce?
– Nick. Stôrô biéda.
– Aha…
/- Nawetk nie wiész, jak sã lëchò czëjã z tim, że nie móm zasłużoné na Twòjé òdemkniãcé sã…/
– …
/- A nawetk nie mògã Cë ò tim gadac, bò jesz wezmiesz to do se, że to bez Ce… A tak nie je…/
– …
/- Ë tak baro nie lëdôsz czej lëchò ò se gôdóm… A tak lëchò terô sã czëjã bez se…/
– Në dobra. Czej nie chcesz ze mną gadac, tej nié. Kòchóm Cã.
– Jô Ce téż Kòchóm… /Ë blós dlôte nick nie gôdóm… A chcã òd Ce jak nôwicy ùczëc…/
—-
/-A miół jem tëlé Cë do rzekniãcégò… A terô je ze mną jesz gòrzi…/

22.4.11

This website uses cookies to offer you the best experience online. By continuing to use our website, you agree to the use of cookies.